Centralnym dniem Triduum Paschalnego jest Wielka Sobota. Jako Wigilia Paschalna swój najgłębszy sens odnajduje w atmosferze czuwania u stóp Grobu Bożego i oczekiwania na cud zmartwychwstania Chrystusa. Tradycyjnie od wczesnych godzin porannych święcone są pokarmy, spożywane następnie podczas wielkanocnego śniadania. Wieczorem rozpoczyna się najbardziej uroczysta i symboliczna Liturgia - Wigilia Paschalna.

W czasie tej Liturgii, wierzący uczestniczą w poświęceniu ognia. Zapalany jest Paschał symbolizujący Światło Chrystusa. Bogactwo czytań przedstawia dzieje rodzaju ludzkiego od dzieła stworzenia, przez grzech Adama i Ewy, wyjście narodu wybranego z ziemi egipskiej i przejście przez Morze Czerwone, po czytania z Nowego Testamentu o chrzcie zanurzającym nas w Chrystusa Jezusa. Wówczas po raz pierwszy po czterdziestodniowym Wielkim Poście śpiewa się radosne Alleluja. W czasie Eucharystii odnawiane są przyrzeczenia chrzcielne, a także (jeśli jest taka potrzeba) następuje udzielenie sakramentu chrztu, na ogół osobom dorosłym.

W każdą Wielka Sobotę przychodzisz do grobu Chrystusa. Modlisz się do swojego przyjaciela, rozmyślasz nad życiem, od czasu do czasu ronisz łzy. Przez cały dzień ogarnia Cię zaduma, ale późnym wieczorem bierzesz świecę i postanawiasz wrócić tam, gdzie byłeś kilka godzin wcześniej. Gdy docierasz na miejsce, zapalasz świecę. Patrzysz, a Jezusa nie ma. Z początku jesteś w szoku, ale po chwili uzmysławiasz sobie, że On ,,powstał z martwych" (Mt 27, 64). W końcu mówił Tobie o tym niejeden raz, ale wcześniej nie rozumiałeś Jego słów. Nie czekaj, aż tę radosną wiadomość o Zmartwychwstaniu Twojego przyjaciela usłyszysz rankiem kolejnego dnia od Marii Magdaleny. Idź i mów o tym ludziom już teraz!

ks. M. Turowski