W dzisiejszą uroczystość, nazywaną w Polsce Zielonymi Świątkami, kończy się okres Wielkanocy. Kościół modli się: „Panie, nasz Boże, spraw, aby zgodnie z obietnicą Twojego Syna Duch Święty dał nam głębiej zrozumieć tajemnice Eucharystii i doprowadził nas do całej prawdy”. On umacnia to, co słabe, prostuje to, co błędne, rozgrzewa oziębłe i przynosi błogosławieństwo pokoju. A my, poddając się Jego światłu i Jego ciepłu, jak uczniowie zgromadzeni wokół Maryi w Wieczerniku, możemy o tym zaświadczyć w codziennym życiu. Nie lękajmy się, On wszystkiego nas nauczy. Tylko otwórzmy się na Jego światło i pamiętajmy, że każda Eucharystia jest wciąż dokonującą się Pięćdziesiątnicą!

Duch Święty, trzecia osoba Trójcy Przenajświętszej, jest przez nas często jakby pomijany, zostawiany z boku. Kiedy natomiast przypatrzymy się całemu dziełu stworzenia i zbawienia, osoba Ducha Świętego jest na pierwszym planie: Duch unosił się nad wodami, Maryja została napełniona Duchem Świętym, Duch Święty zstąpił w postaci widzialnej jako gołębica na Jezusa w czasie chrztu w Jordanie. Duch Święty zstępuję na Maryję i apostołów w wieczerniku pod postacią ognistych języków. Cała historia zabawienia człowieka jest związana z osobą Ducha Świętego.

Dla nas chrześcijan fakt zesłania Ducha Świętego jest jednym z najistotniejszych momentów w historii zbawienia. Decyduje on o tożsamości chrześcijanina. Jezus bardzo mocno to podkreśla: jak Ojciec mnie posłał, tak ja was posyłam. Jesteśmy posłani. Jesteśmy włączeni w świadectwo o zmartwychwstaniu, bez Ducha Św. nie jest to możliwe. Zesłanie Ducha Św. jest arbitralnie z tym faktem związane. Nie odnosi się do tego co było, czy do tego co będzie, ale do Jezusa, który jest i żyje. Taka jest rzeczywistość zesłania Ducha Św. Dlatego rodzi się pytanie: jak ta rzeczywistość wyraża się w praktyce? Pomocą w odpowiedzi na to pytanie niech będą słowa bł. Jana XXIII: "że najtrudniej jest kochać tych, którzy są najbliżej nas - rodziców, dzieci, żonę, męża". To jest istota posłania. Tak Duch Św. nas posyła, umacnia do miłości. To dawanie świadectwa właśnie w tych momentach, bo w tym przesłaniu Jezus żyje, jest wśród nas. Jesteśmy posłani, aby świadczyć konkretnymi zachowaniami. I włazi mi w oczy scena ściemniania po śmierci Ojca św., wszystko wróciło do normy. Ale jest szansa dla posłania tych, którzy chcą. Duch św. przychodzi by tchnąć oblicze nowej ziemi, otwórzmy się na to tchnienie, przemieniajmy nas i oblicze codzienności. Nie teorią a praktyką. Właśnie to jest tak dziś potrzebne, to jest konieczne, aby nasze chrześcijaństwo było autentyczne i żywe. I dotyczy to indywidualnie każdego z nas.

Jesteśmy zaproszeni do wykorzystania tych darów: Duch Święty czeka na nasze zaangażowanie. Otwarcie się na Jego moc. Gdzie jesteśmy czy Jezus jest w nas żywy czy inni mogą go dostrzec?

Dzisiaj za pobożne i publiczne odmówienie całego hymnu: "O Stworzycielu Duchu, przyjdź..." można dostąpić odpustu zupełnego, pod zwykłymi warunkami.

 Ks. Marcin Turowski- wikariusz