Dokładnie 600 lat temu rozegrała się jedna z największych bitew średniowiecza. 15 lipca 1410 roku pod Grunwaldem połączone siły wojsk polskich i litewsko-ruskich rozgromiły armię zakonu krzyżackiego, wspomaganego przez najemne rycerstwo zachodnioueropejskie. W bitwie poległ dowodzący Krzyżakami wielki mistrz Urlich von Jungingen oraz wielu dostojników zakonu. Zwycięstwo przyczyniło się do złamania potęgi zakonu, który nie powrócił już do dawnej świetności.

Bitwa pod Grunwaldem jest w dziejach Polski wydarzeniem wielkim i niezapomnianym. Jest nam znana tak samo z podręczników, jak i z literatury pięknej (powieść "Krzyżacy" Henryka Sienkiewicza, opublikowana w 1900 r.), a także z filmu Aleksandra Forda z 1960 r.  Pamiętamy słynną scenę podarowania dwóch nagich mieczy królowi Jagielle. Pamiętamy odśpiewaną przed bitwą przez polskie rycerstwo "Bogurodzicę". Każdego roku od wielu lat na pola Grunwaldu przybywają setki miłośników historii i militariów, by rozegrać inscenizację wielkiej bitwy w obecności ogromnej rzeszy widzów.

Zakon Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie powstał w dobie wypraw krzyżowych Po wielu perypetiach Krzyżacy, sprowadzeni przez księcia Konrada Mazowieckiego w 1226 r., na niemal 300 lat opanowali ziemie Prus Wschodnich oraz plemion nadbałtyckich, zagrażając północnym granicom Polski i Litwy. Pod pretekstem ewangelizacji pragnęli podporządkować sobie  Litwę - ostatnie pogańskie państwo w Europie - faktycznie nawracając mieczem. Po unii polsko-litewskiej i po przeprowadzonej chrystianizacji Litwy Krzyżakom wymknał się pretekst do bezkarnej grabieży i podbojów tychże ziem. Bitwa pod Grunwaldem była punktem kulminacyjnym wielkiej wojny z Zakonem Krzyżackim (1409-1411).

Heroiczne zwycięstwo mogło mieć poważne następstwa polityczne, lecz niestety nie zostało w pełni wykorzystane przez króla Jagiełłę, który wraz z księciem Witoldem nie zdołał zdobyć serca Krzyżackiego państwa - twierdzy Malbork. Jeszcze przez ponad 100 lat Polska i Litwa zmagały się z zakonnym wrogiem, aż do zupełnego poddania w 1525 r. (hołd pruski).

Rocznica bitwy pod Grunwaldem to dzień chwały oręża polskiego, podobnie jak rocznica bitwy pod Kłuszynem (niesamowite zwycięstwo wojsk hetmana Żółkiewskiego nad o wiele liczniejszym rosyjsko-szwedzkim przeciwnikiem), którą przeżywamy 4 lipca. Grunwaldzka bitwa dzięki obrazowi Jana Matejki urasta do rangi rymbolu narodowego, podtrzymującego na duchu Polaków żyjących pod zaborami. Nieh trwa w nas pamięć o grunwaldzkiej wiktorii, szczególnie w czasie okrągłej, 600 rocznicy.